مراد على شمس

196

با علامه در الميزان ( فارسى )

تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّساءِ . . . » مربوط به ميل درونى و محبّت به زنان است كه هيچكس نمىتواند محبّت درونى خود را بين چند همسر به‌طور مساوى تقسيم كند و چنين چيزى در شرع واجب هم نشده است تا با آيهء قبلى منافات داشته باشد . « 1 » س 171 - آيا متعه ( ازدواج موقت ) مربوط به دوران جاهليت است يا اسلام ؟ ج - متعه سنتى است كه اسلام آن را ابتكار كرد و اصلا در جاهليت نبوده ، و تسهيلى است كه خداوند متعال بر اين امت نمود تا به اين وسيله حاجت خود را برآورند و از انتشار زنا و ساير فواحش جلوگيرى شود ، اما هزار حيف كه نگذاشتند اين سنت زنده نگه داشته شود ، و اگر زنده مىماند حكومت‌هاى اسلامى در امر زناكارى و ساير فواحش ، اين اغماضى كه مىبينيم نمىكردند ، و با وضع سنت‌هاى قانونى ( كه بعدا باب شد ) دنيا مالامال از فساد و و بال نمىشد « 2 » س 172 - تفاوت‌هايى كه بين متعه ( ازدواج موقت ) و نكاح وجود دارد چيست ؟ ج - در اخبار صادره از مقام نبوت ، و در كلمات مسلمانان دسته اول و دوم يعنى صحابه و تابعين ، متعه ، نكاح ناميده شده ، و آن را نكاح مدت‌دار خوانده‌اند ، در متعه ، زن و شوهر از يكديگر ارث نمىبرند ، و اگر از يكديگر بخواهند جدا شوند بدون طلاق جدا مىشوند ، و در متعه بيش‌از چهار زن

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 5 ، ص 172 و 173 . [ با تصرف ] ( 2 ) . الميزان ؛ ج 4 ، ص 487 .